Jak minimalizowac zagrozenie w zakladach przemyslowych

Produkcyjnym procesom technologicznym towarzyszy emisja zanieczyszczeń pyłowych, szczególnie w trakcie wydobycia surowców, kruszenia, mielenia, mieszania, przesiewania. Obok hałasu, pyły przemysłowe stanowią największe zagrożenie dla zdrowia pracujących w takim środowisku osób.

Ze względu na wpływ na stan zdrowia pyły dzielimy na:
– pyły drażniące,
– pyły toksyczne,
– pyły alergizujące,
– pyły kancerogenne,
– pyły zwłókniające.

Podstawowym zadaniem w środowisku emitującym zanieczyszczenia pyłowe jest skuteczne zapobieganie przez stosowanie indywidualnej i zbiorowej ochrony przeciwpyłowej.

Do ochrony indywidualnej zaliczamy:
– półmaski jednokrotnego użytku,
– półmaski z wymiennymi filtrami i pochłaniaczami,
– maski z wymiennymi filtrami i pochłaniaczami,
– hełmy i kaptury ochronne.

Zbiorowa ochrona przeciwpyłowa obejmuje: systemy napowietrzająco-wentylujące, stanowiskowe systemy odpylające, wolnostojące dmuchawy i wentylatory.

Urządzenia odpylające dzielimy na: odpylacze suche i mokre.
Najczęściej stosowane odpylacze to: komory osadnicze, odpylacze z warstwą filtracyjną, cyklony i multicyklony, odpylacze elektrostatyczne, odpylacze mokre.

Komory osadnicze to jeden z najprostszych odpylaczy o niskich kosztach instalacji. Wadą tego rozwiązania jest niska skuteczność odpylania, dlatego często są stosowane w połączeniu z innymi odpylaczami. Bardzo dużą skutecznością działania charakteryzują się odpylacze filtracyjne. Stosowane w przemyśle ceramicznym i metalurgicznym są jedną z najdroższych metod odpylania. Odpylacze mokre wykorzystują wodę w celu zneutralizowania wydzielanego pyłu. Efektem ubocznym są ścieki powstające na skutek przenoszenia zanieczyszczeń do cieczy. Szczególne, indywidualne rozwiązania muszą być zastosowane dla stref zagrożonych wybuchem, dla których instalacje odpylające (dedusting installations) muszą posiadać certyfikat ATEX.

Wybór urządzenia odpylającego uzależniony jest od gałęzi przemysłu oraz od określonego zagrożenia.