Maryja z pospiechem

Ogień jest niezmiernie niszczycielską siłą. Jak na swojej drodze znajdzie wrażliwe na spalenie substancje, poddaje je pełnej destrukcji. Nieplanowany proces spalania może objąć niemal wszystkie dane nam materiały - ciała stałe, ciecze i gazy. W relacji od spalanego produktu do poskramiania pożarów stosuje się inne środki gaśnicze. Najciekawszym jest właśnie woda. Wprawdzie nie w wszelkim przykładu można się nią podawać. W pożarach przyjmuje się i dość często piany czy proszków. Mniej atrakcyjnym faktem jest wykorzystywanie pary wodnej do dławienia ognia i gaszenia jego rozprzestrzeniania się. Mniejsza popularność pary wynika że z tego, że bogata ją brać tylko w mieszkaniach zamkniętych oraz do gaszenia jedynie określonych pożarów. Para jako sposób gaśniczy (ang. steam fire extinguishing) nie kształtuje się na przykład do gaszenia płonących lasów. Nie reguluje to, iż nie można z niej otrzymywać podczas gaszenia palącego się drewna. Para jest skutecznym rozwiązaniem między innymi podczas pożarów w wnętrzach dostarczających do suszenia drewna, jednak metraż tych ustawień nie może przekraczać 500 metrów kwadratowych. Proces gaszenia parą liczy na przedstawianiu jej pod ciśnieniem w region pożaru. Dzięki temu staje rozrzedzenie gazów palnych podejmujących się w jego rejonie, spada też stężenie tlenu, co w konsekwencji uniemożliwia jego wzrost, a po paru minutach gaśnie ogień. Parę rzuca się nie tylko do gaszenia pożarów ciał stałych, ale również cieczy i gazów. Zaś w obecnych wypadkach ogień musi się szerzyć tylko na obszarze zamkniętym. W regionie otwartym para wodna traci swoją skuteczność jako środek gaśniczy.